Hier heb ik nog een pak laten maken voor de trouwerij van mijn neef. De woning stond aan de Stationsstraat, tegen de spoorlijnovergang. Rechts van de woning was nog een weggetje naar de achterliggende arbeiderswoningen van Udema. Vanaf het koffiehuis tot deze woning stond nog een dubbele woning. Ik praat over 65 jaar geleden. Ik ging met het boemeltreintje naar Assen. 

Het huis van postbode Roel Rutgers aan de Oude Wildervanksterweg

Noordvlees op industrieterrein

Oude melkfabriek Wemenweg, hoek Schoolstraat. En voorin de winkel zat bakker Krikke. Je moest de stoep omhoog om in de winkel te komen.

Aan de rechterkant van dit gemeentehuis was een gevangenis. Ik heb nog een keer in die gevangenis gezeten. Een lang verhaal. Het was onterecht. Het zat zo. Mijn grootouders woonden in Assen en daar stond een perenboom in de tuin. En ik mocht er een koffer vol van meenemen. Fietsende onderweg naar huis kwam er een zandweggetje rechts richting achterkant Villa Heidehof. Ik even later met de fiets en al het hekje door. De fiets met koffer tegen de boom gezet en een beetje rondneuzen. Ineens een stem: "Wat moet dat hier?" Er stonden twee boswachters voor me. Anderen gingen de koffer van de fiets rukken en gooiden de peren uit mijn koffer en een liep er met twee peren de tuin door. Even later kwam hij terug met 5 peren en je zag het verschil niet. Dat was voor hen voldoende om de politie te waarschuwen. Twee agenten, ik er tussenin met een lege koffer, want ze geloofden me toch niet. En daar ging ik tot 's avonds 7 uur in de bak.

Huisje aan de Oude Wildervanksterweg. Dit huisje was vroeger verhuurd door mijn opa in de oorlogsjaren 1940-1945. Voor 35 cent per maand. Het was het kleinste huisje van Gieten en werd bewoond door 5 personen.

Begin Oude Wildervanksterweg, bij afsplisting Spekstoep (Richting Wildervank)

Schuur. Deze staat aan de Wemenweg. Achter De Ruiter of wel Jan Hatzmann

Het stationskoffiehuis van Rieks Hommes aan de Stationsstraat. Dat was toen een goed café.

Tekening 't Zwartel bij mij voor het huis

Het huisje op de achtergrond daar is de rijschoolhouder Poelman geboren.

Ingang Oude Wildervanksterweg. Het voormalige Stenengat. Richting Gieten. De oude schuur van Rutgers is links op het eind te zien.

Zo ziet de schuur van Rutgers er nu uit.

Stelmakerij van Dijkhuizen aan de Eexterweg

De loc had een kleine dieselmotor en later kwam de veel grotere bok met elektrische starter. En die had 6 wielen.

De beschieting van Udema. Het was geen bomberdement maar een beschieting. Ik zag de vliegtuigen komen en dit was mijn voorstelling. Het was op het voorterrein van de fabriek. Ik ben het net ontlopen Ik werkte bij klompenmaker Van Goor. En tegen halfzes schreeuwden ze van de fabriek: "Kom jong de fabriek wordt opgeblazen, we mogen van de Duitsers het vlees weggeven" Ik erheen. Ik kreeg direct een half varken op mijn schouder gegooid. Maar toen ik thuis kwam kreeg ik de wind van voren: "jij gek, hoe kun je dat doen?" Toen vertelde ik het verhaal en daar kwamen de vliegtuigen. Jan Oosting die riep nog: hoe komst an dat ziwien jong? De vader van Rooie Tinus is hierbij een arm kwijt geraakt.

Mijn uitzicht op N33, huisje nu van Camping Zwanemeer. Wordt nu vierbaans!

Naast Beukenhof stond het huis van bodebedrijf Wolthuis. Later heeft tandarts Tamminga hier nog ingewoond. Die heeft mijn broer Piet de tanden nog eens uit de mond geslagen. Dat ging zo: het was heel warm weer en Piet zat in de bus naar Groningen. Toen vroeg hij aan Tamminga: "mag ik het raampje een eindje openzetten"? En dat heeft hij 3x gevraagd, geen antwoord. Toen zei Piet: "Wie zwijgt stemt toe". Klets boem bats...

Bodewagen van Wolthuis

De Schoolstraat. Het oude huis van schoenmaker Ziengs. Dit is de situatie van 1939. Dit was vroeger het huis van haarsnijder Withaar.  Ik was toen 8 jaar en ging ik samen met mijn vader naar de kapper. Ik ging eerst. Daarna mijn vader knippen en scheren. Withaar stond achter mijn vader Toen vroeg hij of hij de mond wel even open kon doen. En wat gebeurde er toen. Hij stak zijn duim erin!

Henk Dost, Gieten maart 2014

In kleur is deze tekening van Engelsman op de hoek van de Schoolstraat en Ambachtstraat. Het hek aan de voorkant stond op het muurtje van het schoolplein. Later was hierin nog een tijd een showroom van de daar tegenover gelegen Autoziel-Volkswagengarage. Nadien werd hier het nieuwe postkantoor op gebouwd. Op de achtergrond zien we de winkel van Essing/Kirpestein en later café van Hoiting.

Op Facebook s er een hele discussie gewest over de huizen en bewoning  van het deel van de Stationsstraat tussen de spoorwegovergang en Raterink bij de Heetkamp. Daar gaan we het de volgende keer wat uitgebreider over hebben. Want die puzzelstukjes moeten eerst nog eens op een rij gelegd worden. Maar in ieder geval maakte onderstaande boerderij daar deel van uit. Henk Dost heeft zelf een leuke anekdote bij de tekening geschreven.

Dit is de boerderij van Evert Keun aan de Spekstoep. Later kwam de familie Boerma hier wonen. Achter deze boerderij zien we het huis staan waar Boerma eerst in woonde. In dat huis heeft ooit "Jaantie Tuut"gewoond. Nu weet ik verder net wie dat was en waarom zij zo heette, maar misschien dat u dit weet? De boerderij van Keun is inmiddels afgebroken en vervangen door de nieuwe boerderij van Freek Huting.

Bovenstaande tekening  zal voor de meesten onder ons geen geheimen kennen. Het maakt tegenwoordig deel uit van de troosteloze aanblik van wat we ooit een modern winkelcentrum noemden. Steeds als iets over dit winkelcentrum wordt gepubliceerd komt steevast een legendarisch verhaal terug. Het gaat over meneer De Bruin, de uitbater van de Huro. Hij zou de vaste gewoonte hebben gehad om elke klant te vragen: "Is het een cadeautje, of is het voor u zelf"