Klik hier om direct naar het nieuwste bericht te gaan uit jaargang 2026
04-01-2026 Oudjaarstradities en nieuwjaarsvisites.

Sinds 2013 ben ik actief betrokken bij het schrijven van artikelen voor Ons Erfdeel, een driemaandelijkse uitgave van de Historische Vereniging van Gieten (HVG). Mijn interesse gaat vooral uit naar verhalen van ouderen. Prachtig al die verhalen over vroeger. Ik heb me regelmatig afgevraagd ‘wat moet ik daar nu mee’, met in mijn achterhoofd de spreuk ‘vroeger is alleen maar leuk voor later en anders nergens goed voor; en er komt steeds meer vroeger bij’. Een waarheid als een koe. Door interviews over vroeger wordt dat steeds meer. En dan word ik nieuwsgierig en wil steeds meer weten. Gelukkig is dat via internet prima mogelijk en gelukkig zijn er veel meer mensen, die hun voeger graag willen delen via internet. Regelmatig ga ik op zoek naar meer info over de mensen uit Gieten wat dankzij ‘het collectieve geheugen van Gieten mogelijk blijkt. De redactie van Ons Erfdeel vond het daarom zinvol om de bedenkers van meer info te interviewen en hun verhaal te vertellen en te delen. In het decembernummer van Ons Erfdeel staat mijn verslag van het interview met Henk Alting en in het maartnummer van 2026 vertelt Harry Driever zijn geschiedenis over zijn rol.

Tijdens het interview vertelde Harry mij dat hij op 6 april 2025 (geschiedenis) mensen had benaderd om maandelijks iets te schrijven op de website. Aansluitend vroeg hij mij of ik daarin geen interesse had. Omdat ik geen geboren Gieter (of Gietenaar?) ben heb ik in eerste instantie getwijfeld en heb enige bedenktijd gevraagd om daarover na te denken. Maar dat is intussen al een oude vraag en mijn antwoord is mijn nieuwe bijdrage. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken. Jullie hebben intussen al kennis met me kunnen maken dankzij een bijdrage aan mijn herinnering… (Collectief geheugen van Gieten) … en er komt steeds meer vroeger bij.

Als beginnend ‘columnist’ heb ik niet steeds alle ‘vroeger’ paraat. Maar toch komt er maandelijks van alles binnen bij Harry Driever. Hij zal dit steeds bijhouden. Om het laatste nieuw te bekijken, dus nog meer vroeger ga dan naar de website: Het Collectieve Geheugen van Gieten en klik op ‘laatste wijzigingen, rechtsonder op de pagina. Ik wens iedereen een gelukkig nieuwjaar in hopelijk goede gezondheid.
En hier gaat u weer naar Laatste wijzigingen.
Goed gaon,
Jan Hartlief
01-02-2026 Code Rood

Dat woordje rood hebben we in de maand januari veelvuldig gehoord. Maar misschien nog vaker de waarschuwing code oranje. Ik heb de meldingen niet geteld, maar de weersomstandigheden hebben er veelvuldig aanleiding toe gegeven. Veel heb ik de afgelopen weken niet gebruik gemaakt van de doorgaande weg, gelukkig maar! Maar in onze straat was zeker heel vaak sprake van code rood, gevolgd door code oranje. Gelukkig werd er wel sporadisch gestrooid en hebben we de sneeuwschuiver ook enkele keren aan het werk gezien. Een krant hebben we een meerdere dagen niet gezien. Een goede keuze van de krantenbezorger en begrijpelijk om lekker thuis te blijven. Tegenwoordig kun je het dagblad gelukkig digitaal lezen. En de computer was ook de afgelopen maand een welkome vriend. Van lieverlee heb ik op onze website gezocht naar eerdere strenge winters en stuitte daarbij op de winter van 1979.
In mijn gedachten en herinneringen kwam ik terug op 14 februari 1979. ’s Morgens vroeg krijg ik via de Boerhoorn de oproep om te komen helpen met het sneeuwruimen. Gewapend met een houten sneeuwschuif loop ik naar Harm (café Hofsteenge) waar al een grote groep vrijwilligers klaar staat om aan de slag te gaan. We krijgen instructies en daarna begint iedereen als een wilde enthousiast te schuiven. Na een kwartiertje horen we een trekker aankomen met voorop een sneeuwschuif en een grote bak achterop, een zoutstrooier. Mijn idee van goed bezig zijn smelt, net als de straat, als sneeuw voor de zon. Ik ga meteen huiswaarts. Geen super communicatie! Tegenwoordig verandert code rood in code oranje door op de binnenwegen 1x strooien en met de sneeuwschuif rond gaan. Men is niet gewend aan allerlei calamiteiten. Ik ben zelf wel een beetje trots, want als één van de weinigen uit de straat is het me gelukt om rondom het huis regelmatig code groen te realiseren. Als het weer eens winter wordt daag ik u uit om op Wikepedia te zoeken naar ‘koudste’ winter of lees eens het verhaal van Wieger Joel over het .‘snei schoeven’
In de rubriek Oproepen/Agenda hebben we in 2011 aandacht besteed aan het uitkomen van het boek "Jouw hart sta ik nooit meer af, de oorlogsliefde van Jans en Martha, 1937 - 1945". We hebben er iets nieuws aan toegevoegd. In een interview uit 1987 vertelt Martha Hoven zelf over deze periode. U kunt dit interview beluisteren als u helemaal onderaan deze pagina scrollt: boekZwinderman.

Voor de laatste wijzigingen gaat u weer naar Laatste wijzigingen
01-03-2026 Hebben jullie ook zo vaak en zo lang achter de tv gezeten? Of eigenlijk moet je zeggen voor de tv. Ik wel en ik heb ervan genoten! Niet op de eerste dagen, want de voorspelling ‘Nederland kan 19 medailles winnen met sterke kansen op goud in het schaatsen en shorttrack’ vond ik nogal fantasierijk. Met name tijdens de schaatswedstrijden in de week voorafgaand, waar welsiwaar niet de Nederlandse toppers aanwezig waren. Dat leek me een gemiste kans om kort voor het begin nog eens de krachten te meten. En de resultaten van de andere landen beloofden niet veel goeds. Maar achteraf blijken de voorspellingen helemaal uit te komen. Mede dankzij het winterweer was het volkomen legaal om zoveel mogelijk alles te volgen, want niet naar buiten gaan was een prima excuus! Tussendoor mijmerend over het feit dat het ons wel gemakkelijk wordt gemaakt tegenwoordig. In de jaren zestig was het wachten op de krant, die rond schaatswedstrijden vol stond met invullijsten, zodat iedereen alle rondetijden kon noteren. Door pap en mij werd alles picobello bijgehouden, regelmatig met commentaar op de verslaggevers als ze weer eens onjuiste informatie doorgaven. In de pauzes hoefde je niet naar de reclame kijken, maar kon je rustig even naar het toilet. En wat waren we toen blij met Ard en Keesie, die een paar jaar iedereen van katoen gaven. Zij hebben er met hun prestaties voor gezorgd, dat Nederland een echt schaatsland werd. Maar laten we ook Atje Keuken-Deelstra niet vergeten. Aan haar moest ik denken toen Gina (oh nee! Francesca) Lollobrigida als kersverse moeder goud won. Als moeder van maar liefst drie kinderen won Atje in 1971 ( en in 1972 en in 1973 en in 1974!) vier keer de wereldtitel bij het allround schaatsen. Wil je meer over haar weten, kijk dan eens op Atje Keulen-Deelstra - Wikipedia . Iets om trots op te zijn, al die topschaatsers en die medailles in de loop der jaren, maar vooral die tien(!) gouden, zeven zilveren en drie bronzen plakken in Italië. Ongetwijfeld zullen we over ruim 50 jaar nog eens met weemoed terugdenken aan februari 2026. Jutta, Femke, Xandra, Xandra Jens, Jens, Jens, Antoinette, Jorrit, Marijke, Kjeld, relay Short track mannen, Femke, Jutta, Jenning, Jenning, Merel, dames achtervolging schaatsen, Melle, Jorrit en Jens bedankt! Het Wilhelmus kan ik nu helemaal meezingen en mijn geloof in voorspellers, de zogenaamde koffiedikkijkers, heb ik bijgesteld." (Jan Hartlief).

Voor de laatste wijzigingen gaat u weer naar laatste wijzigingen". Wanneer u hier en daat wat rond kijkt op de site zult u zo nu en dan op verschillen in de opbouw van pagina's zien. Dit heeft alles te maken met een renovatie waar ik druk mee bezig ben. Bijvoorbeeld de rubriek "Persoonlijke notities". Deze bevat ongeveer 50 pagina's, welke ik stuk voor stuk aan het renoveren ben. Ik ben op de helft ;-) ,(webmaster)"