Zwanemeerbos - 2
Kampeerterrein

Kamperen was in Nederland tot na de Eerste Wereldoorlog vaak een activiteit van 'vreemde volwassen vogels' en jongeren. Het werd met het soldatenleven geassocieerd. Toch werd het allengs populairder, omdat jeugdbewegingen het vaak als een schoolvakantie-activiteit organiseerden. Zo kwamen er meer mensen met het kamperen in aanraking. Langzaam aan kwamen na de Eerste Wereldoorlog dan ook de gezinskampen in trek. Het aantal kampeerterreinen groeide mee met de aantallen kampeerders. Ook maakten we in Gieten kennis met het fenomeen kampeerterrein. Camping Zwanemeer is eigenlijk in drie fasen opgebouwd. De gemeente exploiteerde een terrein in het Zwanemeerbos, naast het Zwembad. Het is wat we tegenwoordig het 'oude deel' van het 'oude terrein' noemen. De onderstaande twee foto's zijn van dat oude deel.

 

De eerste uitbreiding was een groot grasveld direct naast het oude terrein. Er kwam een echt modern toiletgebouwtje. Maar het was allemaal heel erg kleinschalig. Buiten de vakantietijd werd het grasveld en de toiletvoorziening ook wel voor andere activiteiten gebruikt. Zo kan ik me herinneren dat de 'oudere jeugd' van Gieten zelf een buurt-voetbalcompetitie organiseerde. En van de speelvelden was het kampeerterrein. Het team uit mijn buurt, SEO (Spekstoep en Oude Wildervanksterweg), speelde onder meer hier wedstrijden tegen Achter 't Hout. Ik was nog te klein om mee te doen, maar wij ondersteunden SEO met spandoeken en een heus clublied. Naast echte balkunstenaars kwamen er uit de Spekstoep ook echte woordkunstenaars...

De tekst van het clublied?

S.S.S.S.S

E.E.E.E.E

O.O.

ns SEO!!!

Begin jaren zeventig kocht de heer Oosterhuis het terrein van de gemeente over en kwam met een grote uitbreiding. Het derde terrein stond 'los' van de oude terreinen. Zo is dat tot op heden gebleven.

Het kamperen werd zoals gezegd steeds populairder. In Gieten werd het een economische factor van betekenis. In het begin runde Wim Kirpenstein van de plaatselijke A&O-winkel er nog een tijd de kampwinkel. Mijn indruk is dat de kampeerders voor de boodschappen toch altijd het liefst even naar het dorp gingen.

Een andere interessant cultureel aspect van het kampeerterrein was dat de jongeren volop in aanraking kwamen met leeftijdsgenoten uit andere delen van het land. Naast dat deze 'buitenlanders' een extra impuls gaven aan de gezelligheid van The House, de Texas-bar, en de Pony-bar zocht de jeugd ook wel het vertier op de camping op. Die wilden ook wel graag meedoen met de disco's die daar werden gehouden. Na 'sluitingstijd' wilde menigeen nog wel even een priv-bezoekje brengen aan een van de tenten op het kampeerterrein. Dan was het oppassen dat men niet door Oosterhuis betrapt werd. Hij deed zijn ronde met een grote zaklantaarn. Naar verluidt is er ook wel eens 'fysiek gestreden'. Met de campingbaas, wel te verstaan.

Inmiddels is de camping een stuk groter, moderner en professioneler geworden. Greet Oosterhuis, dochter van de hierboven genoemde eerste particuliere eigenaar, en Aernold Reitsma hebben nog grote plannen voor de toekomst. Zij streven naar het behoud van het goede van de 'aloude gezelligheid'. Relatieve kleinschaligheid, maar met goede basisvoorzieningen. En hoe zit het tegenwoordig met de disco's? Zijn er houseparties? Zien we Aernold 's avonds laat ook op de camping matten met de plaatselijke dorpsjeugd??

(2008-05) We hebben een nieuwe kampeerfoto kunnen vinden.



(2014-05) Paul Titarsolej uit Arnhem schreef ons deze herinnering aan zijn kampeertijd in Gieten. Hij stuurde ook wat foto's mee.

Samen met vrienden uit Arnhem gedurende beginjaren 70 onvergetlijke momenten meegemaakt op deze Camping. Via Herman Nekkers (die reeds jeen aantal jaren met zijn ouders aldaar de vakantie doorbracht) in 1972 voor het eerst kennis gemaakt met deze camping. De overigen "heren"waren: Jan Bosma en Hans van Meeteren-in 1975 ging Henk Heitink i.p.v. Hans van Meeteren mee-.In de Pony Bar (beheerders toen waren Jan en Tiny Hatzman?) werden de nodige pullen bier en frieten(met frikandellen) genuttigd.

Ook The House behoorde tot n van de plekken, die regelmatig bezocht werd.Op de camping ( het "jeugdveldje"vlak bij de toiletten/wasgelegenhedeid) was al die jaren onze stek. In de ochtend werd bij de familie Ros uit Amsterdam (hadden een caravan) koffie genuttigd. De rest van de dag,indien het weer het toeliet, was het zwembad de pleisterplek. Zelfs de huidige eigenaresse Greet Oosterhuis kwam wel is bij ons ff buurten...

Ook werden nachtelijke uitstapjes ( met krat bier!!) richting Zwanenmeer gemaakt om daar gezellig met andere jongelingen "de tijd"door te brengen!!! Zoals reeds vermeld in de historie,deed haar vader "nachtelijke rondes" om te kijken of er geen vreemde eenden in de bijt in jouw tent aanwezig waren- In die tijd kon men alleen kamperen in Nederland met een officieel document. zgn.Campingcarnet ,een uitgave van de ANWB en bij straffe was je deze kaart kwijt en kon je evt. kamperen in de toekomst op je buik schrijven. Deze werd dan ingenomen door hem...overigens is dat ons nooit overkomen.

In 1973 ook nog is op de brommer ( met twee Amsterdamse jongens!!) richting Groningen naar de Oosterpoort voor een concert van de Delftse popgroep Alquin met in het voorprogramma Colin Blunstone.Helaas zijn twee van deze "Ernemse" kameraden, Jan Bosma en Herman Nekkers, enige tijd terug overleden. Desalnietemin een leuke tijd met veel mooi herinneringen.


kampvuur bij het zandgat, een krat
Grolsch als krukje



Ontbijt bij de tent


Moderne tijden ...in kleur
!

"Voor op- en aanmerkingen of voor uw verhaal of herinnering ten aanzien van deze locatie doet u een e-mail in de brievenbus van
"Het collectieve geheugen":