Brink -8b
The House - 2

In 1974 waren er plannen voor de bouw van een nieuw jongerencentrum. Dat ging echter niet zomaar van een leien dakje. Een aantal hoogtepunten wil ik in dit traject nog eens de revu laten passeren. De bouw van een een nieuw jongerencentrum in 'de oude pastorie' moest op de bevolking worden bevochten.

Als u op het luidsprekertje klikt kunt u horen hoe toenmalig uitbater van café Tent, Henk Venema, alias Henk Sigaar, de gevoelens van vele Gietenaren vertolkte: waarom geen sporthal in plaats van een jongerencentrum? Dat leek de centrale vraag.

In de vergadering van de gemeenteraad van van 20 juni 1974 stond naast een eventuele wijziging van de verordening Hondenbelasting 1971, de grondige verbouw-nieuwbouw van een jeugdcentrum op de agenda.

Vanuit de bovenverdieping van The House werd er ook heftig meegedacht over het toekomstige jeugdcentrum. Henk Braam was in die tijd de vertegenwoordiger van de jongeren in het bestuur van de Stichting Jeugdwerk Gasselte-Gieten.
Henk was een politicus in den dop. Hij rapporteerde schriftelijk in een toenmalige Housekrant
was te koop voor een dubbeltje!):

Ik zou me bij dit verslag graag alleen bij die punten willen houden, wat betreft de jeugdsociëteit 'the house' te gieten. Het eerste punt waarmee ik wil beginnen is iets wat met onze soos niks te maken heeft...

Die Henk! Indertijd hielden we altijd soosvergaderingen, waarin één agendapunt steevast terugkeerde: Bongelen met Braam. Op de verkiezing van de aan te schaffen LP van die maand na, was dit het hoogtepunt van de vergadering.

Pas na 1974 konden er daadwerkelijke bouwplannen gemaakt worden. Er kwamen bouwcommissies.

De jeugd week tijdens de verbouwing in 1975-1976 uit naar een arbeiderswoning aan de Eexterweg. Ze noemden dit de GUM: Gieter Uitwijk Mogelijkheid en tevens bedoeld als een knipoog naar het warenhuis in Moskou, waarvan zij juist op school gehoord hadden. Anderen hielden het op een vlakgum, want het zou weer 'uitgegumd' worden als het nieuwe onderkomen klaar was.

De bouwcommissies vergaderden vaak in een bouwkeet die ergens op de Bloemakkers was geplaatst.

Op deze foto zien wij een delegatie over de bouwtekeningen gebogen: links de heer Terpstra, mevrouw Landeweer, beroepskracht Joke van der Veer (?) en de heer Reitsma.

Er werd wat afgepraat en bedacht. Naast een bouwcommissie kwam er ook een inrichtingscommissie. Maar aan de Eexterweg werd de jeugd wantrouwig. De jongeren zagen ontwikkelingen aan de horizon gloren die ze liever niet hadden. De soos werd veel te clean en veel te overzichtelijk. In een lijst vallen onder meer deze sterke in heldere telegramstijl geformuleerde 'zorgpunten' te lezen:

We willen privacy kweken (niet te koop zitten);

De werkwijze van soosbezoekers wordt sterk tegengewerkt door bestuur;

De soosbezoekers zijn bang om iets op te hangen. Behalve bestuur stichting jeugdwerk G-G, die hangt hele verhalen op

Lijkt mij duidelijke taal, of niet soms? Ik kan u nu zeggen dat wij bang waren dat die nieuwe jeugdsoos een soort oudewijvenstal zou worden. Wij wilden helemaal geen nieuwe meubels. En nog veel erger vonden wij dat de architect 'een open centrum' had bedacht. Er kwam naar onze zin veel te veel inkijk vanaf de gang naar de soos. Je kon op die manier veel te veel in de gaten worden gehouden.

Maar wij namen er geen genoegen mee!
Revolutie aan de Brink!

Kort voor de heropening in 1977 timmerden wij geheel op eigen houtje een prachtige scheidingswand tussen de wc's en de soosruimte.

Toen waren de rapen gaar!

Een aantal bestuursleden vond niet dat dit getolereerd kon worden en dreigde met aftreden. Mevrouw Landeweer, Maarten Reitsma en Winold Jeuring zetten hun dreigementen ook kracht bij toen dit initiatief van de jongeren door de meerderheid van het bestuur 'gedoogd' werd. Korte tijd later (januari 1977) hebben we in een interview deze periode met Jeuring nog eens "geëvalueerd".

Een aantal passages uit dit interview illustreren de 'verschillen van inzicht'

Ja, een beetje een triest verhaal. Mijn allerergste grief was dat we, in mijn optiek, een gezamelijke visie op het jeugdwerk opgebouwd hadden. Daar waren de jongeren ook bij betrokken geweest. (...) Ik zie het jeugd- en jongerenwerk niet meer zitten achter gesloten deuren, ik zie het gewoon niet meer zitten in die duistere hokken. Ik had gehoopt dat jongeren die nu voor "Centrum" hangen ook eens schuchter de soos binnen zouden stappen, eens over het muurtje zouden gaan hangen, en een praatje met jullie zouden gaan maken en er dan langzaam ook bij zouden komen. Maar dat hebben jullie met dat schotje onmogelijk gemaakt. (...) Enne... er zijn ook nog wel wat andere aspecten. Jullie vinden dat misschien ouderwets, maar ik vind dat er op deze manier, en dat vinden jullie een vies woord, dat er op deze manier een stukje controle ontnomen wordt.

We hadden het allemaal bij het rechte eind. Jeuring wilde wat wij indertijd beslist niet wilden. En dat zagen we aankomen. Voor hem wel een wat trieste afloop. Hij had zich jarenlang voor het jeugdwerk het vuur uit de sloffen gelopen. En werd door dit akkefietje op een zijspoor gezet, juist voordat de gebruikers het nieuwe gebouw gingen betrekken..

 

Ik raakte geénspireerd tot het maken van deze pagina doordat ik werd gewezen werd op het bestaan van een site van het gemeentelijke welzijnswerk. Ik ging daar natuurlijk direct even kijken. Dat kunt u ook even gaan doen: www.welzijnaaenhunze.nl En ik werd vooral getroffen door de volgende passage over een op handen zijnde verbouwing van de jeudsoos:

Gaat dit over 1976? Niks daarvan.
Gelukkig blijft in Gieten ook nog veel hetzelfde!

Voor op- en aanmerkingen of voor uw verhaal of herinnering ten aanzien van deze locatie doet u een e-mail in de brievenbus van "Het collectieve geheugen":